Rosteroplos! op 5, 6 en 7 maart in Rijbaan Piet
December 30th, 2009

Dendermonde zit volop in de ban van het Ros Beiaard en het zal nog een hele tijd duren eer de teugels weer wat gevierd worden. Tot en met de Ros Beiaardommegang van 30 mei 2010 zullen nog heel wat evenementen in de rand van dit grootse gebeuren op touw gezet worden. De Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans (SAMWD) wil er in ieder geval bij zijn en organiseert op 5, 6 en 7 maart 2010 een totaalspektakel. De locatie kon al evenmin beter gekozen worden in hét paardenjaar 2010: Rijbaan Piet in de Schoolstraat te Appels. Wijlen Juul Pieters had dit zeker naar waarde geschat. Ook de naam laat niets aan verbeelding over: ROSTEROPLOS! Marieke en haar kleindochter Zoë bereiden zich voor op de grote ommegang en voor grootmoeder kan dat misschien wel eens de laatste keer zijn. Heel veel -oudere- Dendermondenaars zullen zich in dat thema zeker kunnen herkennen. Van de Kopvleesfretters wordt wel eens beweerd, dat ze hun leven leiden in functie van de ommegangen en beleven iedere uitstap van hun Paard als ware het de laatste. Tranen met tuiten heeft het oude echtpaar Tecqmenne (de grootouders van huidig fotograaf Octave), toen het Ros Beiaard in 1990 voor hun deur steigerde…ze voelden dat het de laatste keer was dat ze dit zouden zien. Het totaalspektakel van de SAMWD belooft dan ook hilarisch, ludiek, maar zeker ook ontroerend en herkenbaar te zijn. Het Grote Verlangen staat ook centraal in dit stuk, dat samengeschreven werd door de leerlingen van literaire creatie. Er wordt al druk geoefend met de paarden in Rijbaan Piet, terwijl ook oude foto’s en beelden bovengehaald worden om tijdens de voorstelling geprojecteerd te worden. Rosteroplos gaat door op 5 en 6 maart om 19u30 en op 7 maart om 19u. Plaats van het gebeuren is Rijbaan Piet, Schoolstraat te Appels. Reservaties kunnen nu al gemaakt worden via CC Belgica op het nummer 052/20.26.26 en kosten €6 (voor abonnees en studenten is het €5). Niet te missen!


Thérèse Van Gucht (CD&V) neemt afscheid als schepen
December 21st, 2009

Thérèse Van Gucht (CD&V) werd tijdens de voorbije gemeenteraad gehuldigd en er werd haar veel ‘eer gedaan’, zoals dat in het Dendermonds nogal eens klinkt. Van alle banken kreeg ze lof toegezwaaid, terwijl zij op haar beurt vele vrienden en lotgenoten dankte. Haar afscheidspeech bevatte echter ook kritische bedenkingen en voor wie goed luisterde ook enkele gifpijltjes.

In haar lange tussenkomst nam Thérèse in eerste instantie afscheid van haar overleden collega Pierre Caudron. “Hij besefte, net als ik, dat met respect voor en vertrouwen in elkaar men pas een goede bestuursploeg kan hebben, ook al zijn jong en oud daarin vertegenwoordigd”, klonk ze. “Pierre en ik kenden elkaar al van in onze kindertijd en alhoewel hij er later een andere ideologie op nahield, zijn we steeds vriendschappelijk met elkaar blijven omgaan en konden we genieten van leuke feestjes.” Na Pierre Caudron bracht Van Gucht hulde aan haar vader en grote vooorbeeld, Mon Van Gucht. “Hij moest steeds naar vergaderingen en als kind miste ik hem erg”, liet Van Gucht in haar hart kijken. “Ik dacht dat dit mij nooit zou overkomen en toch ben ik in zijn voetsporen getreden. Jaren later werd ik de eerste vrouwelijke schepen van Dendermonde.” De ironie wil dat ze nu als schepen door een man zal vervangen worden (François De Bleser). Van Gucht stond ook aan de wieg van Vrouw en Maatschappij en werd er de eerste voorzitster van. Ze herinnerde zich ook Miet Smet en het feit, dat zij beiden vrouwen op de politieke kaart hebben gezet. “Tel vandaag maar eens het aantal vrouwen in de gemeenteraad”, nodigde ze iedereen uit. “En het zijn geen doetjes”, wat door niemand tegengesproken werd. Sinds ze op 13 maart 1983 de eeed als schepen aflegde in het toenmalige college met Albert Cool, Hubert Maes, Alfons Hermans, Patrick Meulebroek en Marcel Borms, is er volgens haar in de politiek heel veel veranderd. “Het is allemaal professioneler, maar ook veel koeler, nuchter en afstandelijk geworden”, reflecteerde ze. “Er is geen tijd meer om na de vergaderingen eventuele twistpunten bij te leggen.” Misschien gaf ze het huidige college wel een flinke hint om de onderlinge samenhorigheid te vergroten. Ze keek ook naar de gemeentedecreten, betutteling, de verdeling van de macht tussen politiek en ambtenaren, het dienstbetoon en vooral ook de kwaliteit en dienstverlening van alle gemeenteambtenaren.

Thérèse Van Gucht kon ook niet voorbij, wat er twee jaar geleden rond haar zoon en diens ontslag gebeurd is. “Men heeft mij als moeder toen ten onrecht diep geraakt”, getuigde ze. “Het riet was geknakt, maar niet gebroken en het zal nooit breken.” Later zou ze even de rekening presenteren, maar op een subtiele manier. Ze ging verder over haar loopbaan en het Inzet gebeuren. Hoe ze na de wederopstanding van de CD&V voorzitter van het OCMW werd, “waarvoor ik mijn partij nog steeds dankbaar ben.” In de loop van de tijd heeft Van Gucht “de passie en de liefde voor de politiek bewaard” Bovendien ‘versleet ik vier burgemeesters: Cool, Dierick, De Batselier en de huidige Piet Buyse’, waarbij ze subtiel de (vijfde) interimburgemeester Theo Janssens vergat…Ze had ook nog een woord van lof over voor Jef Dauwe, “een goeie Jef is nen tref”, orakelde ze, “en ik kan hem niets weigeren, daarom dat ik nu de fakkel doorgeef aan de jongere generatie. Ik keer nu ook terug naar mijn kleinkind, dat mij ‘meter niet thuis’ noemt. Ik behoud ook een speciaal woord van waardering voor mijn medestrijders van het eerste uur: Annie Van Den Berghe, Patrick Meulebroek, Marcel Borms en Ivan Verleyen,die me steeds zelfs vanuit de harde oppositie altijd fair behandeld heeft.” Het zegt ook veel over Van Gucht zelf, dat ze hierbij geen onderscheid maakt naar de politieke familie waartoe mensen behoren. De vier ‘medestrijders’ behoren allen tot een andere partij. ‘Ik zal wel enkele zaken en personen missen, maar alles went’, besloot ze. Waarna ‘de goeie Jef’ het voortouw nam en haar samen met de voltallige gemeenteraad bedankte met een staande ovatie. (DED)


Barba Pas (VB) vraagt restauratie van Sint-Antonius-Abt kapel te Oudegem
December 21st, 2009

De Sint-Antonius-Abt kapel te Oudegem staat maar in een belabberde staat. Luchtgaten heeft het ding en het kan zeker een opsmukje gebruiken. Vooor het derde jaar op rij wou Barbara Pas (Vlaams Belang) weten of er ook dit jaar niet een budget voorzien was voor de restauratie van deze kapel. ‘Ik onderneem een derde poging om deze kapel te laten restaureren’, begon ze de interpellatie van schepen Abbeloos. ‘Als het dit jaar niet gebeurt, dan is het daarna niet meer nodig, dan is er geen kapel meer.’ “U richt zich niet tot de juiste partij”, stelde de CD&V mandataris, waarmee hij niet zijn kristelijke partij bedoelde. “Het zijn de kerkbesturen zelf, die daarover beslissen. Zij krijgen een budget en beslissen binnen dat budget wat hun prioriteiten zijn. U mag van mij hard roepen en als u hard genoeg roept dan zullen ze u misschien tot in Oudegem horen.” Bart Van Malderen (SP.a) voelde de bal naar hem doorgespeeld worden, maar voelde zich ook al niet onmiddellijk aangesproken. Hij vond duidelijk, dat dit niet binnen zijn ideologische overtuiging paste. Hij keek vol verwachting in de richting van Denise Moens (CD&V), die de vraag van Pas en de boodschap van Abbeloos kon meenemen. Nu afwachten of er voor deze kapel toch  nog iets kan gedaan worden. (DED)


Burgemeester vergeet even Barbara Pas haar naam
December 21st, 2009

Het zal je als burgemeester en voorzitter van de gemeenteraad maar gebeuren. Dan wil Barbara Pas (Vlaams Belang) tijdens een gemeenteraad nog eens een vraag stellen en dan slaag je er maar niet in op haar naam te komen. Het overkwam Piet Buyse vorige week woensdag tijdens de discussie over de begroting van de kerkfabrieken. Pas vroeg het woord en Piet Buyse moest een tijdje naar haar naam zoeken…zonder die ook weer te vinden. Alzheimer is van alle tijden en niemand blijft ervan gespaard. Gelukkig wachtte Pas niet om haar naam te horen, alvorens haar vraag te stellen. Daarmee was ook dit incident gesloten alvorens het ook maar één kon worden. (DED)